صدای جمهوری اسلامی ایران
display result search

هر روز از ساعت در فواصل برنامه‌ها به مدت 5 دقیقه

بررسی تجربه ژاپن در انتقال از سیاست‌های صنعتی سنتی به سیاست‌های صنعتی دانش‌بنیان، جهش صنعتی را اثبات می‌کند. این کشور از دهه 1970 به سمت اقتصادی سرمایه‌محور و دانش‌بنیان حرکت کرد."منهای نفت"بررسی می کند.

به‌گزارش گروه چندرسانه‌ای رادیو جوان؛ بررسی تجربه ژاپن در انتقال از سیاست‌های صنعتی سنتی به سیاست‌های صنعتی دانش‌بنیان، جهش صنعتی را اثبات می‌کند. این کشور از دهه 1970 به سمت اقتصادی سرمایه‌محور و دانش‌بنیان حرکت کرد. یکی از جنبه‌های مهم اتخاذ این سیاست، توجه به تغییرات اقتصاد جهانی و ماهیت تولید در اقتصاد مدرن بود. با اتخاذ سیاست‌های صنعتی جدید از طریق اصلاح قوانین، ترویج ادغام و مالکیت، مقررات‌زدایی، ترویج عقلانیت و متنوع‌سازی فعالیت صنعتی و کاهش مالیات شرکت‌ها، دولت ژاپن توانست بر افزایش رقابت‌پذیری صنایع تمرکز کند.

تغییر جهت از سیاست‌های سنتی به سیاست‌های صنعتی دانش بنیان را می‌توان اولین گام ژاپن برای تبدیل شدن به یکی از قطب‌های بزرگ صنعتی یاد کرد؛ تغییر در برخی از سیاست‌ها دومین گامی است که این کشور برای تبدیل شدن به یکی از غول‌های صنعتی در دستور کار قرار داد و توانست به یکی از قطب‌های صنعتی در دنیا بدل شود. «اصلاح قوانین مختلف، ترویج ادغام و مالکیت، از جمله برای شرکت‌های خارجی، مقررات‌زدایی از بازار کار برای انجام اقدامات انعطاف‌پذیر که به شرکت‌ها در اقتصادی کردن هزینه‌های نیروی کار کمک می‌کند،‌ ترویج عقلانیت و متنوع‌سازی فعالیت‌های صنعتی و کاهش مالیات شرکت‌ها» پنج گامی است که ژاپن در دوره گذار از یک کشور با اقتصاد سنتی در دستور کار قرار داد و با اتخاذ سیاست‌های صنعتی جدید، بر افزایش رقابت‌پذیری صنایع تمرکز کرد. این کشور بر حمایت از صنایع خود پنج اقدام را نیز در دستور کار قرار داد که در این خصوص می‌توان به «جذب نیروی انسانی ماهر راکد از خارج از کشور، ایجاد مراکز استراتژیک، کاهش نرخ مالیات شرکت‌ها برای افزایش رقابت در برابر شرکت‌های خارجی، سیاست‌های رقابتی و اتخاذ قوانینی برای نظارت بر ادغام‌ها به‌منظور افزایش رقابت، تقویت همکاری دولت، صنعت و دانشگاه» اشاره کرد.

براساس گزارش منتشر شده از سوی معاونت امور اقتصادی وزارت امور اقتصادی و دارایی، در سیاست‌های صنعتی دانش‌بنیان برای تسهیل‌ هماهنگی بین شرکت‌های خصوصی و انتشار دانش، به دولت متکی هستند. در حالی که در سیاست‌های صنعتی سنتی، به دولت به‌عنوان راهنمایی برای صنعتی شدن وابسته‌اند؛ به این ترتیب که دولت برنامه‌ها و طرح‌ها را ارائه کرده و منابع مولد در اقتصاد را تخصیص می‌دهد. تفاوت عمده در رابطه با ابزارهای سیاستی، اهمیت دادن به نوآوری از سوی شرکت‌های خصوصی در همکاری با بخش عمومی در سیاست‌های صنعتی دانش بنیان است، در حالی که سیاست‌های سنتی بیشتر بر تاثیر فناوری و حضور قوی دولت در هدایت عامدانه توسعه فناوری تاکید دارند. سیاست‌های توسعه صنعتی در ژاپن، از دهه 1970 به سمت اقتصادی سرمایه محور و دانش‌بنیان تغییر یافته است. یکی از جنبه‌های مهم سیاست‌های صنعتی اخیر در ژاپن، تاکید بر تغییرات صورت گرفته در اقتصاد جهانی و تغییر ماهیت تولید در اقتصاد مدرن است به این ترتیب که سیاست‌ها از حمایت از صنایع نوپا در بازارهای اداره شده به سمت ارتقای پویایی بخش خصوصی برای توسعه تکنولوژی در شرایط بازار رقابتی تغییر یافته است. با این تغییر در سیاست‌های صنعتی طی سال‌های اخیر، ابزارهای سیاستی جدیدی شکل گرفته‌اند، شرکت‌های ژاپنی رقابت در بازارهای جهانی را به‌ویژه در صنایع با تکنولوژی بالا، واگذار کرده‌اند. همچنین از دهه 1990 دولت ژاپن، در تصمیم‌گیری‌های اقتصادی استقلال خود را در مقابل شرکت‌های خصوصی از دست داده و رهبری دولت عمدتا با پویایی بازار جایگزین شده است. با تحولات اخیر در اقتصاد جهانی پس از بحران مالی جهانی در سال‌های 2008-2007 و متعاقبا پس از ظهور چین به‌عنوان یک رقیب خطرناک در بازارهای جهانی صنایع با تکنولوژی بالا، مباحث جدیدی در ژاپن در مورد نقش دولت آغاز شد و مفهوم «سیاست صنعتی» دوباره مورد توجه قرار گرفت. با این حال، برخلاف سال‌های 1960 و 1970، انتظار می‌رود در حال حاضر دولت به جای مدیریت بازار، به‌عنوان تسهیل‌‌کننده هماهنگی و انتشار دانش، فعالیت کند.

انتهای پیام/

مرتبط با این خبر

  • نمره مردم به کالای ایرانی چند؟

  • ایران پیر می شود؟

  • فرمول تسویه ارز واردات حل شد

  • نفت 100 دلاری در راه است؟

  • پرش صادرات بدون نفت و گاز

  • شوک رانتی به بورس تهران

  • تکـرار رکـود بـزرگ

  • جنس ایرانی حمایتی از جنس دولت می خواهد

  • تصویر بازار خودرو در سال 97

  • زور سازمان ملی استاندارد به خودروسازان می‌رسد؟