بیست و پنجم رجب، سالروز شهادت اسوه‌ی صبر و بردباری، امام موسی کاظم (ع)

بیست و پنجم رجب، سالروز شهادت امام موسی کاظم (ع)، را به مسلمانان جهان تسلیت می‌گوییم.

1398/01/11
|
22:51

امام موسی کاظم (ع)، هفتمین ستاره‌ی هدایت در آسمان امامت و نهمین گل از شاخسار عصمت است. ایشان در سال 128 هجری قمری در سرزمین اَبْوا در نزدیکی شهر مدینه متولد شدند و جهان را به نور حضور خود منور ساختند. آن حضرت در بیست سالگی با شهادت جانسوز پدر بزرگوار خود، امام جعفر صادق (ع)، ردای امامت را بردوش گرفتند. مدت امامت آن امام هُمام 35 سال بود که سرشار از فشارها و آزار حاکمان جابرپیشه آن زمان بود که بر آن یگانه‌ی عصر، ظلم بسیاری روا کردند. دوران امامت پیشوای هفتم، امام موسی کاظم (ع)، دورانی سرشار از خفقان و ظلم و فشار بود. آن امام بزرگوار که در راه محافظت از علویان و پاسداری از امت رسول خدا (ص) موظف به تقیه بود، در عین تقیه در برابر حُکّام جور، گاه با برخوردی سیاسی، چهره غیراسلامی حاکمان عباسی را افشا می‌ساخت.

حضرت امام موسی بن جعفر(ع) به القابی چون کاظم، صالح، صابر و امین لقب یافته بود، ولی مشهورترین لقب ایشانْ کاظم، یعنی فروبرنده‌ی خشم است. ظلم و ستمی که در زمان خلافت حاکمان عباسی بر آن حضرت رفت، بسی بیشتر و سخت‌تر از آن است که در قلم آید، ولی آن امام هُمام در کنار تحمل همه این مرارت‌ها، صبر پیشه کرد، خشم خود را فروبرد و با دشمنانْ با بردباری رفتار کرد و بدین جهت، به «کاظم» شهرت یافت.

امام موسی کاظم (ع)، سرانجام در بیست و پنجم رجب سال 183 هجری قمری در 55 سالگی به شهادت رسید. سالروز شهادت امام موسی کاظم(ع)، هفتمین مولای غریب شیعیان را به مسلمانان جهان تسلیت می‌گوییم.

دسترسی سریع