صدای جمهوری اسلامی ایران
display result search

هر روز از ساعت در فواصل برنامه‌ها به مدت 5 دقیقه

بررسی نتیجه‌ی تحولات اخیر در برجام نیازمند درک واقع‌بینانه از منافع سه‌جانبه‌ی امریکا، اروپا و ایران است.

بررسی نتیجه‌ی تحولات اخیر در برجام نیازمند درک واقع‌بینانه از منافع سه‌جانبه‌ی امریکا، اروپا و ایران است. محصول این نگاه وضع قاعده‌ای خطرناک است که تاکید می‌کند شرکت‌هایی که نقض تحریم‌ها توسط آنها اثبات شود، ممکن است با خطر قطع دسترسی به نظام مالی امریکا و نیز تحمل برخی مجازات‌های دیگر روبه‌رو شوند. طبیعی است که در اقتصاد، رفتارهایی که شرکت‌ها انجام می‌دهند با نهایت محافظه‌کاری همراه باشد. به همین دلیل هم شرکت‌های اروپایی در بیانیه‌ی خود که بعد از تحریم‌های امریکا اتفاق افتاد، تاکید کردند تمامی قوانین و مقررات جاری را رعایت خواهند کرد. امروزه چین، روسیه، هند و کره‌جنوبی هم در مورد شیوه‌ی ارتباط با ایران دچار تناقضاتی در تصمیم‌گیری قرار دارند. در سوی دیگر اقتصاد ایران پس از برجام روی همکاری آلمان، فرانسه، انگلیس و کلیت قاره اروپا درمورد سرمایه‌گذاری‌های مشترک حساب ویژه‌ای باز کرده ‌بود، ولی پس از تصمیم ترامپ شرکت‌هایی مانند فولکس واگن و ایرباس به سرعت طی بیانیه‌هایی اعلام کردند موقعیت آینده را بررسی می‌کنند که خروجی این عمل نیز به قطع همکاری‌هایشان با اقتصاد ایران منجر خواهد شد.

تحریم‌های امریکا متاسفانه فراگیری بالایی دارد به‌طوری که تاکید می‌کند اشخاص حقیقی و حقوقی که مشغول انجام دادن فعالیت‌هایی بوده‌اند که قبلا به موجب برجام انجام دادن این فعالیت‌ها مجاز بوده‌است، باید اقدامات لازم را به جهت توقف این فعالیت‌ها تا 6 اوت یا 4 نوامبر 2018 انجام دهند تا از گزند تحریم‌ها یا اقدامات قانونی به موجب قوانین امریکا مصون بمانند.

همچنین این تحریم‌ها اشاره می‌کند که از 6 آگوست 2018، تحریم‌های مربوط به خرید یا دسترسی به اسکناس‌های بانکی دلار امریکا توسط ایران، تجارت طلا یا فلزات گرانبها توسط ایران، فروش، عرضه یا انتقال مستقیم یا غیرمستقیم گرافیت و فلزات خام یا نیمه‌تمام مبدأ ایران یا به مقصد این کشور، معاملات قابل‌توجه مرتبط با خرید یا فروش ریال ایران، خرید، اشتراک یا تسهیل انتشار دیون حاکمیتی ایران و بخشی از خودروسازی ایران مجددا برقرار خواهند شد و در عین حال مجوز عمومی واردات فرش و مواد خوراکی از ایران و مجوز فعالیت‌های مبتنی بر محوزهای مشخصی که در ارتباط با سیاست اعطای مجوز مرتبط با فعالیت‌های مربوط به صادرات یا بازصادرات هواپیماهای مسافربری و قطعات و خدمات مورد نظر به ایران صورت گرفته‌اند نیز برقرار خواهند شد. از آن مهم‌تر اینکه از تاریخ 4 نوامبر 2018، تحریم‌های ثانویه علیه حوزه‌های کشتیرانی، انرژی و مالی ایران مجددا اعمال خواهند شد، هم اینکه به موجب تصمیم امریکا، هم شرکت‌های امریکایی و هم شرکت‌های غیرامریکایی باید به سرعت موارد حساسیت‌برانگیز مربوط به خود در ارتباط با ایران را مورد ارزیابی قرار دهند و میزان امکان قرار گرفتن در معرض تحریم‌های مرتبط با ایران را تعیین کنند.

متاسفانه تحریم‌ها فراگیری زیادی دارد و در این شرایط اینکه امروز ما روی موضوع استفاده از شکاف میان امریکا و اروپا برای گسترش روابط تجاری‌مان با اروپا استفاده کنیم، کمی غیرواقع‌بینانه به‌نظر می‌رسد. کما اینکه پیش از این هم اروپا درباره‌ی ارتباط با ایران رفتارهای بسیار محتاطانه‌ای داشت و حتی در چند سفر دیپلماتیک هیئت‌های تجاری ایرانی به اروپا هم بارها این انتقاد از طرف بخش‌خصوصی ایران به آنها وارد شد که در مورد رابطه با ایران رفتاری مستقل از امریکا و شجاعانه‌تر داشته ‌باشند که متاسفانه این اتفاق رخ نداد.

نکته‌ی قابل‌تامل اینکه حتی واگرایی میان سیاست‌های امریکا و اروپا بر سر وضع تحریم‌ها علیه ایران هم چالش‌های جدیدی را برای شرکت‌های طرف قرارداد با ایران ایجاد می‌کند. ساده‌ترین مثال این است که ادامه‌ی این واگرایی منجر به سردرگمی کارکنان، نیروهای کارشناسی و مدیریتی شرکت‌هایی می‌شود که با ایران در ارتباط‌ند. وضعیت واقع‌بینانه این است که شرکت‌های اروپایی باید میان توجه به قوانین محلی و نادیده گرفتن تحریم‌های امریکا یا دقت به قوانین بین‌المللی تحت‌اختیار امریکا در جهت رعایت آنها، یک راه‌حل را انتخاب کنند. اساس محاسبه‌ی شیوه‌ی رفتاری در این دوره‌ی زمانی از سوی شرکت‌ها برای آنها هزینه‌زاست.

اما اصل ماجرا این است که در این وضعیت ما باید چه کنیم؟ نظام در این شرایط باید با واقع‌بینی اقدام به پیش‌بینی و آینده‌پژوهی سناریوهای پیش‌رو، همچنین شیوه‌ی برخورد با هرکدام از آنها کند. ممکن است که این سناریوها کمی سختگیرانه باشد ولی قطعا باعث می‌شود که اقتصاد ایران مقهور تحولات پیش‌‌رو نشود. سناریوی اول می‌تواند بر این محور استوار باشد که تحریم‌ها تا کجا پیش می‌روند و چه نتایجی دارند؟ سناریوی دوم باید پیش‌بینی کند که در صورت تحریم نفتی و ایجاد روند نفت در برابر غذا، کشور باید چه تدبیری داشته باشد؟ سناریوی سوم باید به‌صورت مشخص به این موضوع بپردازد که آیا امکان جدیدی برای ادامه‌ی مذاکرات و گفت‌وگوها وجود دارد یا نه.

مرتبط با این خبر

  • تکلیف فولاد در این بازار چیست؟

  • سرنوشت خودرو هم مثل دلار می شود؟ ( سه شنبه 10 مهر )

  • حال بد تورم دهک‌های درآمدی

  • تهران قیمت مسکن را صادر می کند

  • بازی شبانه سفته‌بازان

  • گرم طلا از سکه سبقت می گیرد

  • از واسطه‌های ملکی چه خبر؟ ( یکشنبه 1 مهر )

  • محدودیت صادرات به نفع کشور است؟

  • رشد اقتصاد کاهش ارتفاع داشت

  • به کجا چنین شتابان!!