صدای جمهوری اسلامی ایران
display result search

9 محرم، تاسوعا، آغاز عطشناک نهضت حسینی را بر عاشقان آقا اباعبدالله الحسین (ع) تسلیت می‌گوییم.

تاسوعا، روز نهم ماه محرم است. آخرین روزی است که آقا اباعبدالله الحسین (ع)، و یاران با وفایش شبانگاه آن را با دعا و نیایش سپری کردند. این روز به شب عاشورا پیوند خورده است. عاشورایی که با وجود گذشت سال‌ها همچنان برای مسلمانان جهان داغی تازه است. شیعیان این روز را منتسب به عباس بن علی (ع) نیز می‌دانند، و این روز را بسان روز عاشورا گرامی می‌دارند و در آن به سوگواری می‌پردازند.
در روز تاسوعا ابن سعد با شعار «ای لشگرهای خدا سوار شوید و به بهشت بشارت دهید» لشگر خود را به سمت اصحاب امام حسین (ع) روانه کرد. حضرت سید الشهدا (ع)، حضرت عباس (ع) را با بیست نفر به سوی آنها فرستاد تا بپرسند خبر چیست. آنها خبر از جنگ دادند. حضرت عباس (ع) برای کسب تکلیف نزد امام حسین (ع) برگشت و در این مدت بقیه‌ی گروه آن حضرت لشگر دشمن را موعظه مى‏‌کردند. امام حسین (ع) از ایشان مهلتى خواست و فرمود: «امشب را صبر کنند و نبرد را به فردا موکول کنند که امشب قدرى نماز و دعا و استغفار کنم، زیرا خدا مى‏‌داند که من نماز و تلاوت قرآن و کثرت دعا و استغفار را دوست مى‌‏دارم.»
امام سجاد علیه السلام فرمودند: «من در آن وقت مریض بودم، با آن حال نزدیک شدم و شنیدم که پدرم به اصحاب خود گفت:
«ثنا مى‏‌کنم خداوند خود را به نیکوتر ثناها، و حمد مى‏‌کنم او را بر سختی و آسانی، اى پروردگار من، سپاس مى‏‌گزارم تو را بر این که ما را به تشریف نبوّت تکریم فرمودى، و قرآن را تعلیم ما نمودى، و ما را در دین دانا کردى، و ما را گوش شنوا و دیده‌ی بینا و دل دانا عطا کردى، پس ما را از شکرگزاران خود قرار ده.»
به دستور حضرت امام حسین (ع) در آن شب خیمه‌‏هاى حرم را متصل به یکدیگر برپا کردند، و بر دور آن‏ها خندقى حفر کردند و از هیزم پر کردند که جنگ از یک طرف باشد و حضرت على اکبر (ع) را با سى سوار و بیست پیاده فرستاد تا چند مشک آب آوردند و اهل بیت و اصحاب خود را فرمود که: «از این آب بیاشامید، وضو بسازید و غسل کنید و جامه‏‌هاى خود را بشویید که کفن‌هاى شما خواهد بود.» و آنان تمام آن شب را به عبادت و دعا و تلاوت و تضرع و مناجات به سر آوردند.
همه‌ی این رخدادها نشان می‌دهد که روز تاسوعا و شبی که بعد از آن آمد مقدمه‌ای برای روز شهادت بود. در تاسوعا روشن شد که سرنوشت همه‌ی مردان شهادت است و آنها هم به میل خود آن افتخار را پذیرفتند و سید الشهدا (ع) و اصحاب سعادتمند ایشان فضای خیمه گاه را به نور قرآن و استغفار و مناجات روشن کردند و با آمادگی کامل صبحگاه فردا پا به نبرد گذاشتند.
قدر مسلم تاسوعا صحنه وقوع حماسه جاویدی است که وجدان انسان‌های آگاه، صلابت آسمانی‌اش را ستایش می‌کند و در برابر قداست و عظمت آن سر تعظیم فرود می‌آورد. نام آنانی که در معراج کربلا تن به خاک سپردند و به افلاک پرکشیدند، بعد از گذر قرن‌ها هم چنان بر تارک تاریخ می‌درخشد.
تاسوعای حسینی (ع) را بر عاشقان و شیفتگان آقا اباعبدالله الحسین (ع)، تسلیت می‌گوییم.

مرتبط با این خبر

  • تاریخ در دل نت های قدیمی

  • هیجان سالن بورس چه دردی از اقتصاد را دوا می کند؟

  • سرنوشت 17 هزار کودک کار از زبان شورای شهری ها

  • 25مهرشهادت شفیع قیامت،امام حسن مجتبی (ع) را به تمامی مسلمانان وشیعیان جهان تسلیت می گوییم

  • حرفهایی برای اقتصاددانان از جنس قوه مجریه

  • اشتباه هیتلر اینجا رخ داد

  • تیشه تاجران بر ریشه سینما

  • از روز عصای سفیدش خبر داری؟

  • دوای هر دردی نیست

  • بیست و سوم مهر، روز ﺟﻬﺎﻧﯽ ﻧﺎﺑﯿﻨﺎﯾﺎن و ﻋﺼﺎی ﺳﻔﯿﺪ